de vastheid van onze stenen

de vastheid van onze stenen vervaagt
des te langer we niet kijken, des te korter ons geheugen
ik was hier al geweest, schreeuwde elke stap die ik zette
een beetje veranderd in de tussentijd, dat wel
zowel de plek als ikzelf: de stroming van de rivier
valt overland wel mee
niet dat ik als de berg sta of lig als de leeuw
mijn zijn is permanent in het verleden gegrift
en ook wel in wat kan, wat mocht
geef mij de vrijheid en ik ga
geef mij de sleutel tot de burcht en ik blijf
de fantasie die mij bindt, versmacht
mijn verlangen
de zon brandt
de duiven baden in ‘t water
ik zit
ik zit

ik zit
niet in wacht, noch in overwinning
de wereld draait en draagt mijn rotsen uit de zee

we woelen vatten geen slaap

we woelen vatten geen slaap
leiden ons af, spieken naar de klok
weten niet of we dat willen:
de wekker die veel te vroeg afgaat
(wij die te laat gaan slapen)
onverbiddelijk hard
vangt de dag aan
we strompelen de douche in
constateren dat we weer niet aan eten dachten
stappen de deur uit
met tegenzin het werk beginnen
niet morgen vrijaf, maar nu
(liefst natuurlijk ook morgen)
en toch dringt het zich aan
die ene blik uit het raam
een wereld die tot leven komt
en op de horizon
een glimps van de zon
het godvergeten uur daargelaten
de arbeid aan de kant geschoven
de slaap uit de ogen gewreven
en dat slome lichaam daar op z’n stoel
verrijst in ons een gemoed
de ochtend lonkt telkens weer

ты чувствовал меня ранее

ты чувствовал меня ранее
голый, беззащитный
была ночь и звезды светили
дома живёшь без звёздного знака
а здезь нашёл север
ты курил цигарету
и вспомнил прошлое
иногда видишь нечто, а вон изчезанно
иногда проснулся во сне
иногда смотришь кому-то в глаза
и потеряешь моё имя
часто проходишь, быстро
руки в корманах
ноги по земле
без меня тебе хотелось бы летать
а не умеешь

в голове и сидит слон

в голове и сидит слон; скучно мне
и чуть-чуть неудобно. игнорировать не могу,
охотиться тоже невозможно. Он вспомнит
о чём и я забуду. Итак он сидел в сиденье,
мой банк, мой сейф, и видит со мной.
иногда он трубует хоботкам
и я стану глухой и слепой,
он знает, а я совсем нет,
просто вспышка, картина,
впечатление за ретину.

la masse nous tous clone

la masse nous tous clone
jusqu’au cahier vierge chaptitré
nous passons
nous conduissons là, volons en retour
la bocale un labyrint des aquariums
une fiche d’excel pour le contable
nous nous plainons pas
– est-ce que ça n’était pas ce que nous avons voulu
ce que nous avons partagé, rêvé?
la masse s’expire
l’unité devient la multitude
la ligne qui me sépare disparaît
s’éclaire
vivons dans la lumière
(vivons dans l’ombre qui nous étions)
vivons dans la silence de l’orage

de massa kloont ons allen

de massa kloont ons allen
tot een blanco boek met afgebakende hoofdstukken
we stappen voorbij
we rijden heen, vliegen terug
de bokaal een labyrint van aquariums
een excelsheet voor de boekhouder
en we klagen niet – is dat dan niet wat we wouden
wat we deelden, wat we droomden?
massa vervalt
eenheid wordt meerheid
de lijn die mij afbakent verdwijnt
wordt des te helder
we leven in het licht
(we leven in de schaduw van wat we waren)
we leven in de stilte van de storm

in memoriam

Een tijdje geleden stierf mijn grootvader. Naar aanleiding van dit gebeuren, schreef ik een gedicht over hem.

hij kwam om het gras af te doen
hij kwam om de druivelaar te knippen
hij kwam om vijf minuten te blijven
hij bracht ons patatten
hij bracht ons de humo
hij bracht ons zijn thuis
het hout ging geleverd worden
de tomaten verdeeld
de prei geteeld
hij deed zijn ronde
verborg zijn wonde
tot er geen ontkennen was
de vijver overwoekerde
de kachel brandde harder

hij slaapt nu
en droomt van wij
die wakker aan hem denken

An idle thought

Some would say intelligent thought unlocks the world for our purview. Some would have you believe that the ability to abstract and comprehend is what separates us from savage beasts, that it is what makes us civilized. I say: balderdash. Those who see, will be disillusioned. Those who hear, fall silent. Those who perceive, falter. Let it be said that man, alike beast, is a fool who stumbles in the dark. Let it be said that even the stars that guide our dreams eventually fade away. Let it be known that man mustn’t, shouldn’t, couldn’t, but does, has and will.