in Nederlands, Text

Eurolines

Ge stapte van de bus af en keek nog even achterom om zeker te zijn dat ge niets vergeten waart. Uw jas had ge aan, uw rugzak drukte tegen uw rug en in uw achterzak voelde ge de aanwezigheid van uw portefeuille. Ge nam een stap naar voor en absorbeerde uw omgeving. Zon. Bomen in bloei. De bus op de asfaltweg. Een maïsveld. Zonnebloemen. In de verte een heuvel of een berg. Dichterbij een beek met ambitie. Vliegen, bijen, wespen. Zingende vogels. Ge knikte.

Vanuit uw ooghoeken zag ge de chauffeur iemand aan hun bagage helpen – er stonden een paar mensen in de buurt, dus zeker wist ge ‘t niet. Uit het bagagecompartement kwam zo’n gigantische geruite zak tevoorschijn. Veel mensen met weinig middelen gebruiken zo’n dingen voor hun spullen. Zelf zou ge zelfs niet weten waar ge ze überhaupt zou kopen. Een schaduw viel over de bus, hoog in de lucht wist een wolk de zon even te verschalken.

De chauffeur had ondertussen zijn goesting verloren om te pauzeren en maande iedereen aan om terug in te stappen. Ge glimlachte hem toe en schudde uw hoofd. “I’m staying,” zei ge. De chauffeur gluurde naar het landschap, de weg en de velden, en bekeek u vervolgens even skeptisch aan. “You need luggage?” vroeg hij. Wederom glimlachte ge. “No, no luggage. Everything is in my rucksack.” Hij keek zo mogelijk nog skeptischer. “Okay,” zei hij ten slotte. “We go. You’re sure?” Ge knikte. Dan stapte hij de bus in en sloot de deuren. De motor startte op, binnen sprongen de lampen collectief aan. De remmen werden gelost en met een kleine aanloop vertrok hij. Ge keek hem na tot de achterruit nimmer te onderscheiden was. Een man en een vrouw hadden elk een handvat van de geruite tas vastgenomen, tilden hem op en begonnen zonder iets te zeggen weg te stappen naar hun bestemming. Twee kilometer om de hoek lag een dorp, afgesneden van de weg door een bos. Ge herinnerde u nog de oude aarden weg die daar lag.

Gij moest daar echter niet zijn: uw pad lag wat verder, tussen de maïs en het zonnebloemenveld. Ge haalde uw schouders even op en dan vertrok ook gij. De wijde wereld in, op zoek naar ruïnes en sporen. Het grote avontuur lonkte.