in Nederlands

zoals de planten die we adopteerden stierven
zo ook verging onze liefde met de ruimte
het huis verwelkt, de mensen die er wonen
zijn wij niet meer
we vervellen, verschrompelen het duistere
tot een sprankje hoop
een bron die leidt tot een beek, een rivier
de oever waarop we rusten
we waren niet altijd zo, fluisteren we
ooit hadden we dromen zonder hoop
ooit kochten we planten zonder water

Reageer

Comment